Ogrzewanie - wiadomosci tematyczne

Maszyna cieplna – grupa urządzeń energetycznych realizujący nieczynny ciąg przemian (wymiana termodynamiczny), w wyniku których następuje alternacja energii między układem mechanicznym, a dwoma zbiornikami ciepła o różnych temperaturach .

Spis treści

• 1 Klasyfikacja
  • 1.1 Motor cieplny
  • 1.2 Oberwanie chmury ciepła
  • 1.3 Ziębiarka
• 2 Cieplne maszyny przepływowe
• 3 Wnioski z zasad termodynamiki
• 4 Zobacz też
• 5 Bibliografia
• 6 Przypisy

//

Klasyfikacja

Serce cieplny

Schemat energetyczny silnika cieplnego

Silnik termiczny to przyrząd, które zamienia energię termiczną (cieplną) w energię mechaniczną (praca).

Oberwanie chmury ciepła

Schemat prostej sprężarkowej pompy ciepła 1) kondensor, 2) zawór duszący (bądź naczynie włosowate), 3) parownik, 4) sprężarka.

Pompa ciepła to aparat, które ogrzewa obszaru o temperaturze wyższej przez podnoszenie ciepła z obszaru o niższej temperaturze do tego obszaru .

Ziębiarka

Ziębiarka to aparat, którego celem jest deprecjacja temperatury jakiegoś ciała do temperatury niższej od temperatury otoczenia .

Cieplne maszyny przepływowe

Maszynami cieplnymi są również maszyny przepływowe o przepływie ciągłym (maszyny wirnikowe) bądź okresowym (maszyny tłokowe), gdyby w środku maszyny występuje istotna szychta temperatury czynnika roboczego . Przykładami maszyn przepływowych są :sprężarki i turbiny.

Wnioski z zasad termodynamiki

Wszystkie maszyny działają zgodnie z zasadami termodynamiki. Z pierwszej zasady termodynamiki, wynika, że zatrzymany jest łączny saldo energii. Na rzecz silnika cieplnego: angaż wykonana (W) jest równa różnicy energii pobranej na rozwiązanie termiczny ze źródła ciepła i oddanej do chłodnicy:

Z drugą zasadę termodynamiki, z której wynika że nie jest dozwolone zmajstrować silnika cieplnego w całości zamieniającego dostarczone serdecznie na pracę, a maksymalna biegłość silnika cieplnego zależy od różnicy temperatur źródła ciepła i chłodnicy i wyraża się wzorem:

W praktyce oznacza to, że silniki cieplne ponadto użytecznej pracy każdorazowo oddają do otoczenia miło, które chyba że nie jest wykorzystane, staje się ciepłem odpadowym. Stanowi to podstawę skojarzonego wytwarzania energii elektrycznej i ciepła w elektrociepłowniach.

Zobacz też

• cykl Carnota, Etap Diesla, IGCC, Następstwo Otta.
• silniki cieplne, o spalaniu zewnętrznym, turbiny parowe, serce Stirlinga, serce o spalaniu wewnętrznym, napęd tłokowy, turbina gazowa, Machina parowa
• pompa ciepła
• Elektrownia cieplna, Siłownia
• perpetuum mobile

Bibliografia

1  Waldemar Ufnalski, Wprowadzenie do termodynamiki chemicznej, wykład 7: 7. Elementy teorii maszyn cieplnych, 7.1. Maszyny cieplne - norma działania, Stolica Polski, Polibuda Warszawska, slide. 3, materiały na rzecz studentów

2  Stanisław Ochęduszko, Termodynamika stosowana, podział: D. Druga kanon termodynamiki, XIV Obiegi termodynamiczne, Gród nad Wisłą, Wyd. Naukowo-Technicznei, ss. 127-128, 1974, ISBN - n/a,

3  Stanisław Ochęduszko, Termodynamika stosowana, podział: D. Druga dogmat termodynamiki, XIV Obiegi termodynamiczne, Stolica Polski, Wyd. Naukowo-Technicznei, ss. 127-128, 1974, ISBN - n/a

4  Jan Szargut, Teoria procesów cieplnych, podział: 7. Ziębiarki i pompy grzejne, Gród nad Wisłą, Wyd. Naukowo-Technicznei, ss. 190, 1973, ISBN n/a

5  G. Przybyła, T. Malkiewicz Laboratorium Techniki Cieplnej Instytutu Techniki Cieplnej Wydziału Inzynierii Środowiska i Energetyki Politechniki Sląskiej, Zalecenie Laboratoryjna, Idea ćwiczenia: Badanie wykresu indykatorowego maszyn tłokowych, ss.3

Przypisy

1. ↑ Douglas C. Giancoli: Physics- Principles with Applications (6th. Ed.). New Jersey, USA: Pearson Education, Inc., 2005, s. 416. ISBN 0130606200. 
2. ↑ IMB Innovation: Silniki cieplne (nasz). .
3. ↑ Departament Fizyki Uniwersytetu Rutgers, New Jersey: O silniku cieplnym (angielszczyzna). .
4. ↑ Departament Fizyki Uniwersytetu George Wolnomularz, Wirginia: Zbadanie z Silnikiem Cieplnym (angielszczyzna). .
5. ↑ Departament Fizyki Uniwersytetu Ohio State, Ohio: Aplikacje praw Termodynamiki (angielszczyzna). .
6. ↑ Departament Fizyki Uniwersytetu Toledo, Ohio: Termodynamika (angielszczyzna). .

1 - letnie promienie słoneczne
2 - zimowe promienie słoneczne
3 - dach
4 - szyba
5 - przegródka, dokąd nagrzewa się powietrze
6 - ściana akumulacyjna pomalowana z pozornie na czarno
7 - wentyl nagrzanego powietrza do pomieszczenia
8 - przelot schłodzonego powietrza z pomieszczenia
9 - pomieszczenie
10 - ściany izolacyjne

Ściana Trombe’a – odmiana pasywnego sposobu pozyskiwania energii. Miano pochodzi od francuskiego inżyniera – Félixa Trombe’a, kto w latach 60. wprowadził nową konstrukcję ściany budynku. Wykorzystywała płeć słaba skutek cieplarniany za pomocą szyby umieszczonej nim ścianą, malowaną na zabarwienie ogorzały, najlepiej ponury, a pustki powietrznej między nimi.

Ściana zewnętrzna nagrzewa się od słońca, ogrzewając równolegle znajdujące się w granicach atmosfera. Otwory zlokalizowane u góry i u dołu ściany umożliwiają konwekcyjny przepływ powietrza od ogrzanej „pustki” do wnętrza pomieszczenia. O zachodzie słońca otwory te są zamykane, by atmosfera nie przemieszczało się w odwrotnym kierunku i nie chłodziło budynku.

Front architects - poznańska wspólnota projektowa, założona w 2003 r. przez architektów Pawła Kobryńskiego, Wojciecha Krawczuka i Marcina Saksona, którzy praktykę zawodową zdobywali w uznanych poznańskich biurach projektowych. Przestrzeń działania obejmuje całą Polskę z siedzibą w Poznaniu.

W 2008 r. wspólnota uznana została za jedną z w największym stopniu pożądanych pracowni młodego pokolenia na świecie - znalazła się na korona drzewa “50 w największym stopniu elektryzujących pracowni młodego pokolenia” czasopisma Wallpaper*

W 2007 r. w pracowni powstał założenie Single Hauz, lokal mieszkalny - billboard, charakterystyczny proklamacja, oferta domu/schronienia na rzecz człowieka Świata Zachodu. Zainspirowany przydrożnym totemem reklamowym, jest pomyślany w charakterze cel mogący “wpasować” się w niemalże każde obszar na ziemi. Hipoteza znalazł powaga na całym świecie, doczekał się wielu publikacji i jest przedmiotem wielu dyskusji na forach internetowych.

W październiku 2007 r. atelier z projektem Single Hauz uczestniczyła w pierwszej edycji Międzynarodowego Festiwalu Designu “Lodz Stylistyka”, pierwszego w Polsce festiwalu dizajnu, którego organizatorem jest Międzynarodowe Główny punkt Sztuki w Łodzi “Łódź Art Center”.

Spis treści

• 1 Ważniejsze realizacje “Czoło architects”
• 2 Nagrody
• 3 Przypisy
  • 3.1 Linki zewnętrzne

//

Ważniejsze realizacje “Czoło architects”

• Dom bytowy w Poznaniu blisko ul. Buskiej
• Zespół domów mieszkalnych w Batorowie
• Dom bytowy w Poznaniu blisko ul. Ponad Różanym Potokiem - finalista konkursu Prasa periodyczna Wyborczej PYRAmida 2007
• Budynek strażnicy pożarowej na lotnisku wojskowym Poznań-Krzesiny (współautor: J. Farat)
• Budynek spadochroniarni na lotnisku wojskowym Poznań-Krzesiny (współautor: J. Farat)
• Księgarnia “Bookarest”, Poznań (współautor: E. Jankowska)

Nagrody

• III rekompensata w konkursie na koncepcję budynku biurowo-usługowego społem z zagospodarowaniem terenu w sąsiedztwie drukarni “Concordia” w Poznaniu (2008)
• I kompensata w konkursie AKCJA-KREACJA - hipoteza muzeum dzielnicy Wilda “Bimba na Wildzie” (2008)
• III odszkodowanie w konkursie na opracowanie naukowe programowo-przestrzenne w Poznaniu w pobliżu ul. Zagórze (2008)
• wyróźnienie w konkursie na zagospodarowania historycznego siedlisko Żnina (2007)
• II kompensata w konkursie POLSKI CEMENT za najlepszą realizację architektoniczną z użyciem technologii żelbetowej - Siedlisko Wycieczkowe Kompanii Piwowarskiej w Poznaniu na rzecz Pawła Kobryńskiego i Wojciecha Krawczuka; udział, rekompensata uzyskana w Pracowni Architektonicznej P.Handschuha (2003)

Przypisy

1. ↑ The world’s 50 hottest young architecture practices, Wallpaper*

Linki zewnętrzne

• Strona oficjalna

Ten punkt dotyczy pojęcia stosowanego w ekologii. Zobacz także: biomasa SSB.

Trzcina cukrowa

Proso rózgowe, jedna z roślin wykorzystywanych w USA w charakterze paliwo

Biomasa – mnogość materii zawarta w organizmach. Biomasa podawana jest w odniesieniu do powierzchni (w przeliczeniu na sto kilogramów albo kilometr kwadratowy) ewentualnie objętości (np. w środowisku wodnym - sto kilogramów kubiczny). Wyróżnia się niekiedy fitomasę (biomasę roślin) zaś zoomasę (biomasę zwierząt), a plus biomasę mikroorganizmów. Odmienny rozdział wyróżnia w ekosystemach biomasą producentów i biomasę konsumentów, które składają się na całkowitą biomasę biocenozy. Biomasa producentów tworzona jest w procesie fotosyntezy. Konsumenci i reducenci (destruenci) tworzą swoją biomasę kosztem biomasy producentów.

Biomasa wyrażana jest w postaci świeżej masy (organizmów żywych czy też naturalna mrowie organizmów żywych) zaś suchej masy (wiele organizmów żywych po wysuszeniu czy też odparowaniu wody). Biomasa wyrażana jest w jednostkach wagowych (np. cannabis ewentualnie kilo) a również w przeliczeniu na węgiel organiczny albo w jednostkach energii (kaloria, dżul).

Pomiar biomasy pozwala wskazać produkcję biologiczną (zob. produktywność) poszczególnych jednostek organizacji biologicznej: osobnika, populacji, biocenozy, ekosystemu, biomu azaliż całej biosfery. Podług niektórych szacunków całkowita biomasa biosfery wynosi ok. 18 400 000 dźwięk suchej masy, z czego wokół 99% stanowi fitomasa lądów. Wyliczenia te nie uwzględniają biomasy bakterii zasiedlających skorupę ziemską.

Zobacz podobnie: produktywność biologiczna, wyrób pierwotna i wyrób wtórna, stawka P/B, temat organiczna

Spis treści

• 1 Biomasa jak źródło energii
• 2 Zobacz też
• 3 Bibliografia
• 4 Przypisy
• 5 Linki zewnętrzne

//

Biomasa jak źródło energii

Energia odnawialna

Energia geotermalna
Animusz wodna
Animusz słoneczna
Zapał wiatru
Biopaliwo
Biomasa
Biogaz

Poprzez fotosyntezę animusz słoneczna jest akumulowana w biomasie, w pierwszej chwili organizmów roślinnych, później w łańcuchu pokarmowym również zwierzęcych. Energię zawartą w biomasie wolno zużytkować na rzecz celów człowieka. Podlega pani przetwarzaniu na inne formy energii przez spalanie biomasy bądź spalanie produktów jej rozkładu. W wyniku spalania uzyskuje się miło, która prawdopodobnie być przetworzona na inne rodzaje energii np. energię elektryczną.

Do celów energetycznych wykorzystuje się najczęściej:

• drewno o niskiej jakości technologicznej natomiast odpadowe
• odchody zwierząt
• osady ściekowe
• słomę, makuchy i inne nieczystości produkcji rolniczej
• wodorosty uprawiane umyślnie w celach energetycznych
• odpady organiczne np. wysłodki buraczane, łodygi kukurydzy, trawy, lucerny
• oleje roślinne i tłuszcze zwierzęce.

W Polsce na potrzeby produkcji biomasy jest dozwolone praktykować rośliny żwawo rosnące:

• wierzba wiciowa (Salix viminalis)
• ślazowiec pensylwański albo w przeciwnym razie malwa pensylwańska (Sida hermaphrodita)
• topinambur alias słonecznik sferyczny (Helianthus tuberosus)
• róża wielokwiatowa znana także w charakterze róża bezkolcowa (Rosa multiflora)
• rdest sachaliński (Polygonum sachalinense)
• trawy wieloletnie, kiedy np.:
  • miskant:
    • miskant kolosalny inaczej konopie indyjskie słoniowa (Miscanthus sinensis gigantea)
    • miskant cukrowy (Miscanthus sacchariflorus)
  • spartina preriowa (Spartina pectinata)
  • palczatka Gerarda (Andropogon gerardi)
  • proso rózgowe (Panicum virgatum).

Spalanie biomasy jest uważane za korzystniejsze na rzecz środowiska aniżeli spalanie paliw kopalnych, bowiem skład szkodliwych pierwiastków (przede wszystkim siarki) w biomasie jest niższa, a powstający się w procesie spalania dwutlenek węgla wytworzony został w nieodległej przeszłości z dwutlenku węgla zawartego w biosferze. Tudzież dwutlenek wtajemniczony do środowiska obok spalaniu paliw kopalnych jest dodatkowym dwutlenkiem węgla wnoszonym do atmosfery, zwiększającym globalne ocieplenie. Wadą biomasy stosowanej do spalania jest wydalanie się szkodliwych substancji w trakcie spalania białek i tłuszczy.

Oprócz bezpośredniego spalania wysuszonej biomasy, energię pochodzącą z biomasy uzyskuje się również poprzez:

• zgazowanie - spirytus generatorowy (głównie wodór i tlenek węgla) powstały ze zgazowania biomasy w zamkniętych reaktorach (tzw. gazogeneratorach) - jest on spalany w kotle ewentualnie prosto z mostu napędza turbinę gazową albo napęd spalinowy, przypuszczalnie być również surowcem do syntezy Fischera-Tropscha.
• fermentację tlenową biomasy, w wyniku której otrzymuje się metanol, alkohol etylowy i inne, które to układy mogą być od tego czasu przetworzone na inne formy energii lub serwować jak paliwo.
• fermentację beztlenową - jej wynikiem jest otrzymanie biogazu.
• estryfikację - biodiesel.

Zobacz też

• odnawialne źródła energii
• przegląd zagadnień z zakresu ekologii

Bibliografia

• Łabno G., 2006. „Ekologia – Zasób leksykalny encyklopedyczny”. Wyd. Stary kontynent, Wrocław.
• „Słownik hydrobiologiczny – terminy, pojęcia, interpretacje” Wyd. Naukowe PWN, Syreni gród 2002.
• Hłuszyk H., Stankiewicz A., Oświatowy zasób leksykalny – Ekologia”. WSiP, Gród nad Wisłą 1996.

Przypisy

1. ↑ Łabno G., 2006. „Ekologia – Zasób leksykalny encyklopedyczny”. Wyd. Stary kontynent, Wrocław.

Linki zewnętrzne

• Agroenergetyka.pl komplet naczyń stołowych - biomasa, biopaliwa, energetyka, OŹE
• (en)Biofuel Literature

Ten punkt wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
żeby poczynić go weryfikowalnym, trzeba dostarczyć przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Ogrzewanie pasywne - rozwiązanie ogrzewania budynku naturalnymi źródłami ciepła, głównie energią słoneczną na skroś odpowiednie układ bryły budynku, przeszkleń w przedtem zamieszczonych, odpowiednie położenie poszczególnych elementów budowli względem pozycji słońca w cyklu rocznym zaś użycie innych technik ogrzewania alternatywnego takich podczas gdy gruntowy zamiennik ciepła.

Odpowiednio zaprojektowany budowla w którym zastosowano dostępne na rynku techniki związane z wykorzystaniem ogrzewania pasywnego budynku takie gdy ściana Trombe’a, azaliż stałe elementy zacieniające powierzchnie przeszklone w okresie letnim, ew. markizy, azaliż ponadto gruntowy zamiennik ciepła ma w dużym stopniu górujący zbytek termiczny od budynków tradycyjnych, a co za tym idzie w dużym stopniu mniejsze nakłady eksploatacyjne na grzanie i klimatyzację. W pobliżu zastosowaniu technik ogrzewania pasywnego zmniejszają się nakłady finansowe potrzebne do eksploatacji zaś nakłady energetyczne.

Dom zbudowany w systemie ogrzewania pasywnego, kto spełnia również normę domu pasywnego nie wymaga instalacji grzewczej, co obniża koszty jego budowy.

Grafika:Illust passive solar d2 319pxW.gif

Ciepłownia „Wieluń” – przypadek typowej ciepłowni węglowej.

Ciepłownia to fabryka taśmowy, którego głównym zadaniem jest wyrób czynnika (przeważnie wody) o wysokiej temperaturze na rzecz miejskich sieci ciepłowniczej. Konwencjonalne stosunki (tj. opalane paliwami kopalnymi instalacje z kotłem) są współcześnie spotykane nieczęsto. Wynika to z faktu że do licha i trochę wyższą biegłość uzyskuje się produkując w podejście stowarzyszony energie cieplną i elektryczną (zobacz: elektrociepłownia).

Natomiast wyrób samego ciepła z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii staje się co chwila z większym natężeniem popularna. Najpowszechniej wykorzystuje się do tego celu energię geotermalną, aliści raz za razem częściej budowane są duże ciepłownie słoneczne, w których baterie kolektorów ogrzewają wodę do celów użytkowych.

Największą w obecnej chwili (luty 2004r.) ciepłownią słoneczną jest Solfjärrvärmeanläggning (Okręgowa Ciepłownia Słoneczna) w Kungälv (Szwecja), która na rok zamienia wokół 4 000 000 kWh energii słonecznej na cieplną, użytkową.

Zobacz też:

• elektrownia
• ciepłownia miejska

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Ciepłownia

Ten punkt wymaga umieszczenia w odpowiedniej kategorii.
Więcej informacji o kategoriach znajduje się na stronie Wikipedia:

Gruntowy zamiennik ciepła

Grafika:Bild eines Erdreichwärmetauschers vor dem Einbau.jpg Gruntowy zamiennik ciepła to narzędzie służące do wspomagania wentylacji budynków zwiększające ich zbytek termiczny w poprzek ujednolicenie temperatury dostarczanego do budynku powietrza. Gruntowy zamiennik ciepła opiera się na efekcie stałocieplności wobec powierzchnią ziemi, która to stała gorączka jest przezeń używana ewentualnie to na rzecz ogrzewania, albo to chłodzenia budynków. Z reguły jest to ustrój równoczesny z wentylacją mechaniczną budynku i rekuperatorem, lub z wentylacją grawitacyjną wspomaganą kominem słonecznym. Gruntowy odpowiednik ciepła służy do wstępnego ogrzania, lub również wstępnego schłodzenia powietrza. Wielce często możemy utrwalić gruntowe wymienniki ciepła w instalacji wentylacyjnej budynków wznoszonych zgodnie z niemiecką normą domu pasywnego. Istotnym w pobliżu wykonywaniu gruntowego wymiennika ciepła jest rozmieszczenie go minimum 20 centymetrów u dołu głębokości przemarzania gruntu. Wkopanie go na taką głębokość wysoce poprawia jego zdolność produkcyjna energetyczną. Na rzecz podniesienia sprawności wymiennika jest dozwolone powyżej zanim wokół 30 cm w górę umieścić warstwę izolacji termicznej, bądź wykonać złoże ze żwiru, ewentualnie kruszywa łamanego o dużej granulacji, które zwiększy wysoce powierzchnię wymiany termicznej przepływającego powietrza.

Gazogenerator na ksylem, zamontowany na ciągniku (z prawej okolica pojazdu). Z przodu pojazdu widoczna dodatkowa radiator do schładzania gazu generatorowego nim spaleniem w silniku.

Generator na ciągniku. U góry gazogeneratora czytelny odpylacz cyklonowy. Na dole urządzenia dwoje otwory do zapalania wsadu i wybierania popiołu.

Schemat gazogeneratora do produkcji gazu drzewnego i zasilania silnika gazowego

Samochód Saab 99 napędzany gazem drzewnym. Gazogenerator jest na przyczepie

Samochód ciężarowy GAZ-42 napędzany gazogeneratorem

Автомобиль с газогенератором

Трактор с газогенератором

Instalacja do produkcji gazu drzewnego w Oplu (1940)

Adler Diplomat 3 GS na gazgenerator (1941)

Gazogenerator (czadnica, zgazowarka, prądnica gazu drzewnego) jest urządzeniem służącym do produkcji gazu generatorowego (drzewnego) w procesie zgazowania.

Typowa armatura do produkcji gazu generatorowego do zasilania silników spalinowych składa się z czterech elementów: gazogeneratora, odpylacza, chłodnicy i filtra wtórnego. Od góry gazogeneratora ładowane było etylina (drzewo, węgiel tęgi, węgiel brązowy poniżej postacią brykietów, węgiel drzewny, nieraz chociażby próchnica) do leja zasypowego (zamykanego szczelnym wiekiem z uszczelnieniem). W granicach gazogeneratora następowało jego zgazowanie.

Gorący i nieprzezroczysty alkohol opuszczający gazogenerator trafia do odpylacza (np. osadnika, odpylacza cyklonowego, etc.) w celu usunięcia cząstek stałych, a potem do chłodnicy. W chłodnicy następuje ubytek temperatury gazu zaś skroplenie pary wodnej tudzież substancji smolistych. Kolejnym etapem przygotowania gazu jest jego pasaż przez filtr wtórny (powierzchniowy), w którym następuje rozdzielenie pozostałych zanieczyszczeń. Rafinowany trunek jest złożony z powietrzem i zasysany przez silnik.

Zgazowarki produkujące spirytus generatorowy na potrzeby bezpośredniego spalania np. w kotle nie muszą być wyposażone w systemy do oczyszczania gazu, w charakterze że jest niewielkie ryzykowny krok uszkodzenia palników kotła przez syf znajdujące się w gazie.

Zobacz też

• gaz generatorowy
• gaz drzewny
• zgazowanie
• piroliza
• czynnik zgazowujący

Linki zewnętrzne

• Zgazowarka EKOD-1M w Lubuskich Zakładach Garbarskich
• Gazogenerator - określenie, szkic gazogeneratora Imberta

Jeden z użytkowników Wikipedii oznaczył tę stronę w charakterze kwalifikującą się do natychmiastowego skasowania.

W najbliższym czasie administratorzy Wikipedii zweryfikują to zgłoszenie.

Jeśli nie zgadzasz się z oceną wikipedysty, wypowiedz się na stronie dyskusji.
Autorów prosimy z zapoznanie się z informacjami o najczęstszych powodach usuwania artykułów.

Uzasadnienie: błąd konkretny: konwektor ≠ kaloryfer konwektorowy (jęz. kolokwialny wprowadza w błąd), proponuję #REDIRECT konwekcja

Administratorze! Pamiętaj, żeby przetestować linkujące i historię zmian (ostatnia szychta) przedtem skasowaniem artykułu.

Konwektor - rodzaj grzejnika, jaki oddaje znaczną liczba ciepła na zasadzie zjawiska konwekcji.

Pejzaż Warszawski

Częstotliwość
nieregularnie, nieco chłosta w roku

Kraj
 Polska

Wydawca
Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m.st. Warszawy

ISSN
1427-907X

Krajobraz Warszawski - czasopismo urbanistyczno-architektoniczny wydawany od lat 90. przez władze Warszawy. Zajmuje się tematyką zagospodarowania przestrzennego, planowania przestrzennego i kształtowania krajobrazu Warszawy, prezentuje wyniki konkursów architektonicznych rozpisywanych przez władze Warszawy.

Początkowo był dodatkiem urbanistyczno-architektonicznym do stołecznego dwutygodnika Ratusz, po pewnym czasie lecz zaczął działać w charakterze odrębne firma wydawnicza (wydawane do 2003 przez Fakultet Zagospodarowania Przestrzennego Biura Zarządu m.st. Warszawy, 2003-2007 - przez Kancelaria Naczelnego Architekta Miasta, od 2007 - przez Gabinet Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m.st. Warszawy).

Z magazynem skrępowany są albo byli w przeszłości: Grzegorz Buczek, Marek Mikos, Katarzyna Niekrasz, Andrzej Śwital, Małgorzata Zdancewicz.

Każdy następujący humoreska święty jest średnio innemu tematowi, np.:

• nr 29 (grudzień 1996) - O komunikacji w Warszawie
• nr 48 (listopad 1999) - O warszawskich problemach z Wisłą
• nr 61 (listopad 2003) - O Biurze Naczelnego Architekta Miasta
• nr 62
• nr 63
• nr 64
• nr 65
• nr 66
• nr 67 (lipiec 2004) - O rewitalizacji Krakowskiego Przedmieścia
• nr 68
• nr 69 (wrzesień 2004) - O warszawskiej zieleni
• nr 70
• nr 71
• nr 72 (grudzień 2004) - O projekcie opracowanie naukowe zagospodarowania przestrzennego Warszawy
• nr 73 (wrzesień 2005) - O Muzeum Historii Żydów Polskich
• nr 74 (wrzesień 2005) - O pasażu Wiecha i praskim domu kultury
• nr 75
• nr 76 (grudzień 2005) - O konkursie na koncepcję Trasy Mostu Północnego
• nr 77
• nr 78
• nr 79 (maj 2006) - O planowaniu ognisko Warszawy
• nr 80 (maj 2006) - O rozwoju warszawskiego metra
• nr 81 (wrzesień 2006) - O ochronie warszawskich zabytków
• nr 82 (październik 2006) - O warszawskiej zieleni
• nr 83
• nr 84 (listopad 2006) - O terenach rekreacyjno-sportowych
• nr 85
• nr 86 (październik 2007) - O parkach, skwerach i zieleńcach Warszawy
• nr 87 (listopad 2007) - O konkursie na koncepcję zagospodarowania pl. Bankowego i Teatralnego i ul. Senatorskiej
• nr 88 (listopad 2007) - O strategii rozwoju systemu transportowego Warszawy 2007-2015
• nr 89 (grudzień 2007) - O meblach miejskich i przystankach
• nr 90
• nr 91 (marzec 2008) - O konkursie Europan 8
• nr 92 (wrzesień 2008) - O konkursie na koncepcję zagospodarowania terenu otoczenia Stadionu Narodowego
• nr 93 (październik 2008) - O warszawskim metrze uderzenie jeszcze